„Skllavja i vrau fëmijën, por çbëri stërnipi i Muhammedit (alejhi selam) me atë“

Në periudhën e hershme të Islamit jetonte dikur Zejnul Abedin Ibn Husein Ibn Ali, ndryshe thënë stërnipi i Muhammedit s.a.v.s. Ai kishte një shërbetore e cila kujdesej për punët e shtëpisë. Një ditë tek sa i bënte punët e zakonshme, duke mbajtur një enë me ujë të nxehtë pengohet dhe ena i derrdhet përmbi djalin e vogël të Zejnul Abedinit. Për shkak të plagëve të rrënda për pak kohë fëmija ndëron jetë. Shërbetorja e gjorë dridhej e gjitha nga friga e pronarit të saj. Nuk dinte se do reagonte ai
– Kur shërbetorja më në fund e takoi babain e fëmijës së vrarë aksidentalisht duke u dridhur nga friga e reagimit të tij i lexoi një pjesë të një ajeti në Kuran: “… edhe kur janë në vështirësi e mposhtin zemërimin“. Zejnul Abdein përgjigjet, e kam ploshtur zemërimin.
– Mandej shërbetorja vazhdon me pjesën tjetër të ajetit: “ … dhe ua falin fajet njerrëzve“. Zejnul Abedini ia kthen „ edhe unë ta kam falur“.
– Shërbetora në fund citoi dhe pjesën e fundit të ajetit „ … All-llahu i do bamirësit“ (Ali Imran 134). „Edhe unë ta kam falur lirinë“ i përgjigjet Zejnul Abedin.
Është e habitshme se si ndikojnë fjalët e Zotit në zemrën e një besimtari. Sikur muslimanët e sodit të bashkonin fjalën e Zotit me veprat e tyre, do të shihnim më shumë paqe, më shumë mëshirë dhe më shumë rrend në botën mbarë. /i.a./
Foto ilustrim: Një baba nga Kongo, i cili sheh dorën dhe këmbën e vajzës së gjymtuar, nga imperialistës holandez, pasi ai nuk kishte mbushur normën ditore të punës që i kishin ngarkuar.